FRANK DOLPHIN WONG

BARITON

CURRICULUM VITAE

De Nederlandse bariton Frank Wong studeerde klassieke zang bij Udo Reinemann aan de conservatoria van Utrecht, Amsterdam en Den Haag, alwaar hij deel uitmaakte van de opera academie. Tegelijkertijd studeerde hij aan het “Conservatoire de Metz”, waar hij een 2-jarige cursus voor het Duitse lied afsloot met een “Premier Prix”. Hij volgde masterclasses bij onder andere Charlotte Margiono, Robert Loyd, Jard van Nes, Peter Elkus, Christan Papis en James McCray.

In 1999 debuteerde hij in Duitsland als Guglielmo in “Cosi fan tutte” (Mozart) aan de Hamburger Kammeroper (reprise in 2000 en 2001).

Zijn debuut in Het Muziektheater te Amsterdam maakte hij als solist in het Kurt Weill-Project (o.a. “Happy End”, “Lost in the starts” en  “Berliner Requiem”) van het Nationaal Ballet, choreografie Krysztof Pastor, met het Nederlandse Balletorketst o.l.v. Thierry Fischer.

Het timbre van zijn stem is uitermate geschikt voor het Belcanto repertoire.

Zo zong hij bij de Rotterdamse Opera Ezio in “Attila” (Verdi) o.l.v. Marco Bons, regie Jan Bouws. Met het Amsterdams Promenade Orkest o.l.v. Johan van de Camp zong hij drie Verdi partijen: Don Carlos in “Emani”, Pagano in “I Lombardi” en Germont in “La Traviata”.

In “Le Nozze di Figaro”(Mozart) vertolkte hij in 2003 Figaro met Nuovo Musiche o.l.v. Eric Lederhandler, regie Alain Sachs tijdens een tournee door Frankrijk en België. (reprise 2005 in Nederland).

Zijn oratoriumrepertoire omvat werken als “Carmina Burana”(Orff), de Requiems van Brahms, Fauré, Mozart en Dvorak,  “The Messiah”(Händel),  “Die Jahreszeiten”en “Die Schöpfung”(Haydn), “Messa di Gloria” (Puccini) en de Christuspartij in de Matthäus Passion en Johannes Passion (Bach).

Vanaf augustus 2004 maakt hij deel uit van het vaste ensemble van het theater van Hagen (Duitsland). Zo vertolkte hij vele rollen, zoals o.a.: Il conté d’Amalviva in Mozart’s “le nozze di Figaro”, Nick Shadow in Strawinsky’s “The Rake’s Progress” en Melchior Böhni in Zemlinsky’s “Kleider machen Leute”, Don Carlos in “La Forza del Destino” (Verdi), Orest  in  “Elektra” (Strauss) und Lescaut und de Bretigny in “Manon” (Massenet), Sprecher in “Die Zauberflöte” (Mozart) (Wiederaufnahme) und sang als Ford in “Falstaff” (Verdi), en Wolfram in “Tannhäuser” (Wagner).